Pierwsze programy telewizyjne w USA, Niemczech oraz ZSRR były dostępne już 1931 r. Natomiast w 1934 roku firma DuMont przedsięwzięła wytwarzanie domowych odbiorników TV.
Zanim jednak można było zakomunikować o czymś takim jak na przykład kablówka Trójmiasto wypada sobie uprzytomnić, iż najstarszymi dodatkowo najprostszymi odbiorczymi systemami antenowymi były tak zwane antenowe instalacje zbiorowe obsługujące kilkudziesięciu abonentów. Telewizja kablowa stanowiąca dwukierunkowe systemy transmisyjne pojawiła się po pewnym czasie. W systemach tych stosuje się szerokopasmową transmisję odbieranych sygnałów ze zwielokrotnieniem częstotliwościowym.
Zasadniczą cechą tych systemów w zestawieniu z potężnymi antenowymi instalacjami zespołowymi jest ich dwukierunkowość, przy czym na istniejącym poziomie dopuszcza się także transmisję jednokierunkową sygnałów.
Kluczowym punktem systemu szybkiej transmisji danych w sieci kablowej jest CMTS (Cable Modem Termination System) kontrolujący pracę modemów kablowych, instalowanych u odbiorców. By realizować usługi pomocnicze w sieci kablowej układ transmisji danych musi zapewnić niezawodność pracy dodatkowo odpowiednią jakość transmisji. Technologia transmisji danych plus zabezpieczenia jakości są zdefiniowane przez odpowiedni standard.
W najwyższym stopniu rozpowszechnionymi standardami są DOCSIS (Data Over Cable Service Interface Specification) oraz jego europejska odmiana - EuroDOCSIS.
Internet dopuszcza także możliwość wkomponowania sieci Web z telewizją. Przekazy z niej pochodzące mogą zostać użyte do uzupełnienia analogowych również cyfrowych przesyłów telewizyjnych: na przykład skojarzone z programem oferty, przewodniki programowe, przeglądy, informacje w tle na temat ekip sportowych. Ekran telewizyjny może być także wykorzystany do ekspozycji stron podobnych do internetowych na temat wiadomości, pogody, giełdy plus różnych wiadomości, niepowiązanych z emitowaną pozycją programu.