Współpraca międzynarodowa jest tak ogromnym pojęciem, iż nikt wciąż nie odważył się wymienić konkretnej jej definicji. Występuje bowiem na tylu obszarach, że uogólnienie nie ma tu większego przeznaczenia. By mimo to pewna współpraca mogła wytworzyć się, celowe są zdecydowane regulacje.
Niezmiernie zajmującym dokumentem umożliwiającym taką kooperację jest  Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej to jest zbiór głównych praw człowieka uchwalony oraz podpisany w dniu 7 grudnia 2000 r. podczas szczytu Rady Europejskiej w Nicei. Moc obowiązująca dokumentu była mu przyznana przez Traktat Lizboński parafowany 13 grudnia 2007 roku.

Jak dostrzega Hasan Ciftci, prezes Towarzystwa Polsko - Tureckiego, jej zapisy powinny przyjąć wszystkie kraje świata. Europa zademonstrowała, że jest to możliwe. Tak powinna wyglądać współpraca międzynarodowa.

Karta Praw Podstawowych składa się z preambuły oraz 54 artykułów rozdzielonych między 7 rozdziałów:

Godność człowieka: ochrona godności ludzkiej; prawo do życia; prawo do integralności fizycznej; zakaz tortur plus poniżającego traktowania alternatywnie karania; zakaz niewolnictwa także pracy przymusowej.

Wolności:  prawo do wolności oraz bezpieczeństwa osobistego; prawo do poszanowania prywatności plus życia rodzinnego; ochrona danych osobowych; prawo do zawarcia małżeństwa oraz założenia rodziny; autonomia myśli, sumienia oraz religii...

Równość: równość względem prawa; zakaz każdej dyskryminacji; uszanowanie rozmaitości kulturowej, wyznaniowej oraz językowej...

Pozostałe nadzwyczaj znaczące aspekty Karty to Solidarność, Prawa obywatelskie, Wymiar sprawiedliwości oraz Postanowienia ogólne w których zaprezentowano zasięg stosowania Karty, charakter zapewnianych praw, które mogą być zawężone jedynie, jeśli jest to nieodzowne dla ochrony dobra globalnego ewentualnie innego z praw, przy zaliczeniu reguły proporcjonalności.